Sport & Samenleving · Mei 2026

Edith Schippers noemt sportverenigingen het cement van onze samenleving. Ze heeft gelijk. Maar cement scheurt ook onder druk.

Dit artikel is gebaseerd op een interview met Edith Schippers, gepubliceerd door het RVVB naar aanleiding van het Landelijk Impactonderzoek Sportverenigingen. Lees het volledige interview →

Het interview sprak me aan op twee niveaus, niet alleen als beleidsadviseur sport bij Gemeente Best, maar ook als coach en mentor.

Ze zegt het goed: sportverenigingen zijn meer dan plekken waar mensen trainen. Ze zijn plekken waar kinderen leren presteren onder druk. Waar volwassenen buiten hun eigen bubbel komen. Waar vooroordelen wegvallen omdat je elkaar simpelweg kent. Cement, inderdaad.

Maar cement scheurt onder druk.

De mensen achter de vereniging

Wie houdt die verenigingen draaiende? Vrijwilligers. Bestuursleden. Trainers. Mensen die er naast hun werk, hun gezin en hun eigen leven nog een tweede, soms derde, rol bij nemen. Vaak jaren lang. Vaak zonder dat iemand vraagt hoe het met hen gaat.

In mijn werk als beleidsadviseur zie ik hoe groot de druk op verenigingen is geworden. Verduurzamingseisen. Stijgende kosten. Ruimtegebrek. Vergrijzing van het vrijwilligersbestand. Schippers benoemt het allemaal. En ze heeft gelijk: algemene oproepen landen nergens. Je moet specifiek zijn over waar het knelt.

Maar er is iets wat zelden benoemd wordt in dat gesprek. De mensen die die druk dragen.

Presteren onder druk zonder coach

Als coach en mentor werk ik met mensen die presteren in omstandigheden die van hen vragen dat ze altijd beschikbaar zijn, altijd oplossingen hebben, altijd door kunnen. Executives. Atleten. Professionals.

Maar ook: de voorzitter van een voetbalvereniging die elke week vergadert over financiën, conflicten en vrijwilligers die afhaken. De trainer die twintig jongeren begeleidt terwijl zijn eigen leven ook doorgaat. De penningmeester die 's avonds laat nog de begroting probeert sluitend te maken.

Schippers zegt dat we zuinig moeten zijn op vrijwilligers. Daar ben ik het volledig mee eens. Maar zuinig zijn betekent meer dan waardering uitspreken of subsidies toekennen. Het betekent ook: oog hebben voor wat het kost om dit werk te doen. En investeren in de mensen die het cement bij elkaar houden.

Wat ik meeneem

Het impactonderzoek maakt zichtbaar wat sportverenigingen maatschappelijk betekenen. Dat is waardevol. Maar de volgende stap is zichtbaar maken wat het vraagt van de mensen die die waarde leveren, en wat we kunnen doen om hen te ondersteunen voordat ze breken.

Cement scheurt niet in één keer. Het begint met kleine barsten. Die zie je alleen als je goed kijkt.

Herken jij dit, bij jezelf of bij mensen in jouw vereniging? Ik ga graag het gesprek aan.

Still learning. Still moving forward.